Queneau

💡 Marty calls commissions like this an exercice de style, after the classic work by author Raymond Queneau in which he tells the same story 99 different ways.

مارتی سفارش‌هایی از این دست را «تمرین سبک» می‌نامد، برگرفته از اثر کلاسیک نویسنده ریموند کنو که در آن او یک داستان را ۹۹ بار به شیوه‌های مختلف روایت می‌کند.

💡 The technique borrows a bit from Raymond Queneau’s 1947 “Exercises in Style,” 99 retellings of the same story in different genres.

این تکنیک کمی از «تمرین‌هایی در سبک» ریموند کنو در سال ۱۹۴۷ وام گرفته شده است، که ۹۹ بازگویی از یک داستان واحد در ژانرهای مختلف است.

💡 And Raymond Queneau said the world is not what it seems—but it isn’t anything else, either.

و ریموند کوئنو گفت دنیا آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد - اما چیز دیگری هم نیست.

💡 Reading Queneau is like watching language juggle itself and then bow elegantly at the end.

خواندن کوئنو مانند تماشای زبان است که با خودش شعبده‌بازی می‌کند و سپس در پایان به زیبایی تعظیم می‌کند.

💡 A seminar on Queneau paired mathematical games with jokes that landed in multiple languages.

سمیناری در مورد کِنِو، بازی‌های ریاضی را با جوک‌هایی که به زبان‌های مختلف ترجمه شده بودند، همراه کرد.

💡 Oulipians cite Queneau when they argue that constraints turn writing into a playground, not a prison.

اولیپی‌ها وقتی استدلال می‌کنند که محدودیت‌ها، نوشتن را به یک زمین بازی تبدیل می‌کنند، نه یک زندان، به کوئنو استناد می‌کنند.