Quayle

💡 A few months later, Quayle was sworn in as vice-president after his ticket won in a landslide.

چند ماه بعد، کویل پس از پیروزی قاطع در انتخابات، به عنوان معاون رئیس جمهور سوگند یاد کرد.

💡 Jokes about Quayle say more about comedians than about the messy arithmetic of public service.

جوک‌هایی که درباره کویل ساخته می‌شود، بیشتر درباره کمدین‌ها حرف می‌زنند تا درباره حساب و کتاب‌های به‌هم‌ریخته خدمات عمومی.

💡 Recall, from 1988, Dan Quayle and the infamous “You’re no Jack Kennedy” rejoinder, which Democrat Lloyd Bentsen leveled after the youthful Quayle compared himself to the youthful president.

به یاد بیاورید، از سال ۱۹۸۸، دن کویل و جوابیه بدنام «تو جک کندی نیستی» را، که لوید بنتسن، دموکرات، پس از آنکه کویل جوان خود را با رئیس جمهور جوان مقایسه کرد، مطرح کرد.

💡 A biography of Quayle charted the gap between caricature and the quieter grind of governing.

زندگینامه‌ای از کویل، شکاف بین کاریکاتور و زمختیِ آرامِ حکومت‌داری را ترسیم کرد.

💡 Bush continued his antics later by lightly hitting someone behind him—Dan Quayle?—with a program, while Al Gore looked on, as if Gore of all people hadn’t been terrorized enough by this man.

بوش بعداً با یک برنامه به کسی که پشت سرش بود - دن کویل؟ - به شوخی‌هایش ادامه داد، در حالی که ال گور فقط نگاه می‌کرد، انگار که از بین همه مردم، گور به اندازه کافی توسط این مرد وحشت‌زده نشده بود.

💡 On the debate stage, Quayle delivered lines that aged into punchlines, which is politics’ way of recycling.

در صحنه مناظره، کویل جملاتی را بیان کرد که دیگر تکراری شده بودند، که این روش بازیافت در سیاست است.