progressive jazz

💡 Even Matthew Shipp, among the more idiosyncratic and independent-minded of progressive jazz pianists, referred to Mr. Jamal as “a musical architect of the highest order.”

حتی متیو شیپ، از جمله پیانیست‌های جاز پیشرو با ذهنیتی مستقل و منحصر به فرد، از آقای جمال به عنوان «یک معمار موسیقی در بالاترین سطح» یاد کرد.

💡 Critics debated whether progressive jazz stretches tradition or simply rebrands exploratory instincts already present for decades.

منتقدان بر سر این موضوع بحث می‌کردند که آیا جاز پیشرو، سنت را امتداد می‌دهد یا صرفاً غرایز اکتشافیِ موجود در طول دهه‌ها را از نو تعریف می‌کند.

💡 Both Miles Davis and Ornette Coleman brought up Schoenberg when I interviewed them, and it was their world of progressive jazz that led Hugh Levick to Hear Now.

هم مایلز دیویس و هم اورنت کولمن وقتی با آنها مصاحبه کردم، از شوئنبرگ نام بردند، و دنیای جازِ پیشروِ آنها بود که هیو لویک را به سمتِ «حالا بشنو» سوق داد.

💡 The band fused progressive jazz harmonies with folk rhythms, creating grooves that felt both cerebral and inviting.

این گروه هارمونی‌های جازِ پیشرو را با ریتم‌های فولک در هم آمیخت و ریتم‌هایی خلق کرد که هم هوشمندانه و هم جذاب به نظر می‌رسیدند.

💡 Students embraced progressive jazz, practicing odd meters until polyrhythms finally clicked in bodies as well as minds.

دانش‌آموزان جاز پیشرو را پذیرفتند و با تمرین وزن‌های عجیب و غریب، پلی‌ریتم‌ها را در نهایت در بدن‌ها و همچنین ذهن‌ها به کار گرفتند.