pozzolana

💡 Della Cultura This meant that during wall construction, the mixture of lime, pozzolana and stones was still hot due to a thermal reaction.

این بدان معنی بود که در طول ساخت دیوار، مخلوط آهک، پوزولان و سنگ‌ها به دلیل واکنش حرارتی هنوز داغ بودند.

💡 Modern engineers still prize pozzolana for durability, proving old tricks can be best-in-class.

مهندسان مدرن هنوز هم به دلیل دوام، پوزولانا را ارج می‌نهند و ثابت می‌کنند که ترفندهای قدیمی می‌توانند بهترین باشند.

💡 A quarry of pozzolana reads like geology’s recipe card for resilient structures.

یک معدن پوزولان مانند کارت دستور زمین شناسی برای سازه های مقاوم به نظر می رسد.

💡 The key ingredient was pozzolana, a type of volcanic ash that reacts with water to make cement — thus functioning as natural clinker.

ماده‌ی کلیدی پوزولانا بود، نوعی خاکستر آتشفشانی که با آب واکنش می‌دهد و سیمان می‌سازد - و بنابراین به عنوان کلینکر طبیعی عمل می‌کند.

💡 Roman builders mixed pozzolana with lime to make concrete that shrugs at waves and time.

سازندگان رومی پوزولان را با آهک مخلوط می‌کردند تا بتنی بسازند که در برابر امواج و زمان مقاومت می‌کند.

💡 The ancient Romans did something similar, using volcanic ash in their pozzolana concrete, examples of which have lasted thousands of years.

رومیان باستان نیز کاری مشابه انجام می‌دادند و از خاکستر آتشفشانی در بتن پوزولانی خود استفاده می‌کردند که نمونه‌هایی از آن هزاران سال دوام آورده است.