Pitri

💡 In Hindu tradition, offerings to the Pitri honor ancestors whose guidance is imagined as both memory and gentle gravity.

در سنت هندو، پیشکش‌هایی به پیتری‌ها به افتخار اجدادی تقدیم می‌شود که راهنمایی‌شان هم به عنوان خاطره و هم به عنوان نیرویی ملایم تصور می‌شود.

💡 The fire in the house denoted the ancestor, or pitri, and in turn the serpent was revered as a living fire, and so an appropriate symbol of the First Father.—A.

آتش در خانه نشان دهنده جد یا پیتری بود، و در عوض، مار به عنوان آتش زنده مورد احترام بود، و بنابراین نمادی مناسب از پدر نخستین بود. - الف.

💡 The festival calendar reserves space for the Pitri, reminding families that gratitude also belongs to the unphotographed.

تقویم جشنواره جایی را برای جشن پیتری در نظر گرفته است و به خانواده‌ها یادآوری می‌کند که قدردانی از کسانی که از آنها عکس گرفته نشده نیز هست.

💡 Again, the conception of patrons or Pitris to each family and tribe naturally led to the idea of a Providence over all; and so the Pitri begat the Deva.

باز هم، مفهوم حامی یا پیتری برای هر خانواده و قبیله، طبیعتاً به ایده‌ی مشیت الهی بر همه منجر شد؛ و بدین ترتیب، پیتری‌ها، دِوا را به وجود آوردند.

💡 A scholar compared rites for the Pitri across regions, finding shared reverence threaded through local flavors.

یک محقق، آیین‌های مربوط به پیتری را در مناطق مختلف مقایسه کرد و دریافت که احترام مشترکی در آنها وجود دارد که با چاشنی‌های محلی آمیخته شده است.

💡 Its object was in fact to raise the departed to the rank of a Pitri, and this had to be achieved by Srâddha offerings continued during a whole year.

در واقع هدف آن ارتقای فرد متوفی به مقام پیتری بود، و این امر می‌بایست با تقدیم نذورات سِرَدْها (Srâddha) که در طول یک سال کامل ادامه می‌یافت، محقق می‌شد.