piss artist

💡 Calling someone a piss artist is crude, but sometimes the shoe fits too well to ignore.

اینکه به کسی بگیم هنرمند شاشیدن، بی‌ادبیه، اما بعضی وقتا یه چیزی خیلی بهت میاد که نمی‌شه نادیده‌اش گرفت.

💡 The pub regular had a reputation as a piss artist, though on Sundays he painted signs with a steady hand and perfect serifs.

این مشتری دائمی میخانه به عنوان یک هنرمند ادرارگر شهرت داشت، هرچند یکشنبه‌ها با دستی ثابت و قلم‌های سریف بی‌نقص تابلو می‌کشید.

💡 The novel’s piss artist character kept sabotaging himself, a sad clown who mistook applause for friendship.

شخصیتِ هنرمندِ ادرارِ رمان مدام خودش را خراب می‌کرد، دلقکی غمگین که تشویق را با دوستی اشتباه می‌گرفت.