pip emma

💡 “Who on earth’s Pip Emma?” enquired the bewildered Bertram, as they hurried down the hill to the quay.

در حالی که با عجله از تپه به سمت اسکله پایین می‌رفتند، برترامِ گیج پرسید: «پیپ اِما دیگه کیه؟»

💡 “Master saying ‘six p.m.,’ but Signal Bwana always saying ‘six pip emma’—all same p. 77meaning but different language, please God, sah. 

«استاد می‌گوید «شش عصر»، اما سیگنال بوانا همیشه می‌گوید «شش پیپ اِما» - همه معنی‌شان یکی است، صفحه ۷۷، اما زبانشان متفاوت است، خدا را شکر، سا.»

💡 We’ll meet at pip emma sharp, a quaint way to say afternoon that still charms the calendar.

ما در پیپ اما شارپ همدیگر را ملاقات خواهیم کرد، عبارتی عجیب و غریب برای گفتن بعدازظهر که هنوز هم تقویم را جذاب می‌کند.

💡 The radio operator logged the call as pip emma, keeping to an old phonetic code that outlived the war.

اپراتور رادیو تماس را با نام «پیپ اِما» ثبت کرد، که نشان دهنده‌ی یک کد آوایی قدیمی است که پس از جنگ نیز پابرجا ماند.

💡 “No boat allowed to move in harbour after six pip emma, sah, thank God, please.”

«هیچ قایقی بعد از شش پیپ اِما اجازه حرکت در بندر را ندارد، آه، خدا را شکر، خواهش می‌کنم.»

💡 Tea at pip emma turned into a strategy session, proof that biscuits can lubricate decision-making.

چای در پیپ اِما تبدیل به یک جلسه استراتژی شد، اثباتی بر اینکه بیسکویت‌ها می‌توانند تصمیم‌گیری را روان کنند.