phreaking

💡 Take phone phreaking, which involved manipulating the multifrequency tones of the international telephone system to place free calls.

برای مثال، فریک تلفنی را در نظر بگیرید که شامل دستکاری تُن‌های چندفرکانسی سیستم تلفن بین‌المللی برای برقراری تماس‌های رایگان بود.

💡 The golden age of phreaking was in the 1970s, when folks like Steve Jobs and Steve Wozniak were selling phreaking starter kits in the University of California-Berkeley dorms.

عصر طلایی فریکینگ در دهه ۱۹۷۰ بود، زمانی که افرادی مانند استیو جابز و استیو وزنیاک کیت‌های اولیه فریکینگ را در خوابگاه‌های دانشگاه کالیفرنیا-برکلی می‌فروختند.

💡 Early phreaking blurred lines between mischief and research, exposing vulnerabilities long before corporations hired bug hunters.

فریکینگ‌های اولیه مرز بین شیطنت و تحقیق را محو کردند و آسیب‌پذیری‌ها را مدت‌ها قبل از اینکه شرکت‌ها شکارچیان باگ را استخدام کنند، آشکار ساختند.

💡 Modern phreaking analogs target VoIP and APIs, proving that protocols age, but ingenuity does not.

آنالوگ‌های مدرن فریکینگ، VoIP و APIها را هدف قرار می‌دهند و ثابت می‌کنند که پروتکل‌ها قدیمی می‌شوند، اما خلاقیت نه.

💡 Modern phones are just computers sending data over strands of glass like every other computer, and while you can still totally hack them, it’s not really phreaking in the classical sense.

تلفن‌های مدرن فقط کامپیوترهایی هستند که مانند هر کامپیوتر دیگری، داده‌ها را از طریق رشته‌های شیشه‌ای ارسال می‌کنند، و اگرچه هنوز هم می‌توانید آنها را کاملاً هک کنید، اما این کار به معنای کلاسیک کلمه «فریکینگ» نیست.

💡 Documentaries on phreaking show that curiosity plus tools can change industries, policies, and sometimes laws.

مستندهایی که در مورد فریکینگ ساخته شده‌اند نشان می‌دهند که کنجکاوی به همراه ابزارها می‌توانند صنایع، سیاست‌ها و گاهی قوانین را تغییر دهند.