Persians, The

💡 Our drama club staged Aeschylus’s Persians, The, treating grief with dignity and making hubris feel like a contemporary headline rather than dusty myth.

باشگاه نمایش ما نمایش «ایرانیان» اثر آیسخولوس را روی صحنه برد، که در آن با وقار به غم و اندوه پرداخته شده و غرور و تکبر به جای افسانه‌ای غبارآلود، به تیتر اخبار معاصر تبدیل شده بود.

💡 Reading Persians, The alongside modern journalism revealed shared concerns: power, mourning, and the impossibility of tidy endings.

خواندن آثار ایرانیان، در کنار روزنامه‌نگاری مدرن، دغدغه‌های مشترکی را آشکار کرد: قدرت، سوگواری و عدم امکان پایان‌های مرتب.

💡 A lecture on Persians, The framed it as war reportage from the other side, a rare gesture toward empathy in ancient theater.

سخنرانی‌ای درباره ایرانیان، که آن را به عنوان گزارش جنگ از سوی دیگر، حرکتی نادر به سوی همدلی در تئاتر باستانی، مطرح کرد.

💡 And for Persians, the day is especially noteworthy: The first day of spring – which falls on the vernal equinox – also marks Nowruz, the Persian New Year.

و برای ایرانیان، این روز به ویژه قابل توجه است: اولین روز بهار - که در اعتدال بهاری قرار می‌گیرد - همچنین نوروز، سال نوی ایرانی را رقم می‌زند.