perfect participle

💡 The perfect participle often arrives as “having + past participle,” front-loading completion: “Having finished the audit, they released the funds.”

وجه وصفی کامل اغلب به صورت «داشتن + فعل مضارع» می‌آید، که تکمیل‌کننده‌ی جمله‌ی «پس از اتمام حسابرسی، وجوه را آزاد کردند» است.

💡 In revision, swapping a prepositional phrase for a perfect participle can make the action feel crisp and causal.

در مرور، جایگزین کردن یک عبارت حرف اضافه با یک فعل کامل می‌تواند باعث شود که عمل واضح و علّی به نظر برسد.

💡 Writers deploy the perfect participle to compress backstory, avoiding clunky subclauses that drag the pace.

نویسندگان از فعل مضارع کامل برای فشرده‌سازی پیش‌زمینه داستان استفاده می‌کنند و از به‌کارگیری زیرجمله‌های دست‌وپاگیر که ریتم داستان را کند می‌کنند، اجتناب می‌کنند.

💡 Formerly the imperfect tense of this verb was gat, which is now obsolete, and the perfect participle was gotten, which, some grammarians say, is growing obsolete.

قبلاً زمان ناقص این فعل gat بود که اکنون منسوخ شده است، و اسم مفعول کامل gott بود که به گفته برخی از دستور زبان شناسان، در حال منسوخ شدن است.

💡 The perfect participle denotes action or being, finished.

اسم مفعول کامل بر عمل یا بودن، تمام شده یا تمام شده دلالت دارد.

💡 Equally disagreeable is the use of the perfect participle for the past tense; as, she seen, they done.

به همان اندازه استفاده از اسم مفعول کامل برای زمان گذشته ناخوشایند است؛ همانطور که او دید، آنها این کار را کردند.