peasen

💡 Teachers used peasen to discuss dialect prestige, showing how power, not correctness, decides which forms survive in classrooms.

معلمان از پیزن برای بحث در مورد اعتبار گویش‌ها استفاده می‌کردند و نشان می‌دادند که چگونه قدرت، نه درستی، تصمیم می‌گیرد کدام صورت‌ها در کلاس‌های درس باقی بمانند.

💡 A glossary defined peasen simply as “peas,” a reminder that standardization flattens charming linguistic diversity in the name of efficiency.

یک واژه‌نامه، کلمه Peasen را به سادگی «peas» تعریف کرده بود، یادآوری اینکه استانداردسازی، تنوع زبانی جذاب را به نام کارایی، بی‌اهمیت جلوه می‌دهد.

💡 He used to wear Flowers in his smock, gold-clocks and peasen; And spindle-fruit in hunting season.

او عادت داشت در لباسش گل، ساعت‌های طلایی و شال گردن بپوشد؛ و در فصل شکار، دوک میوه‌ای بپوشد.

💡 Of the first-named picture he observed:— "Or crowding round one pool, from flowery shelves A group of damsels bowed the knee Over reflections solid as themselves And like as peasen be."

او در مورد تصویر اول چنین گفت: «یا گروهی از دوشیزگان که دور یک برکه جمع شده‌اند، از میان طاقچه‌های گلدار، بر بازتاب‌هایی که همچون خودشان محکم و بی‌پیرایه بودند، زانو زده‌اند.»

💡 The dialect word peasen appeared in the ledger, confirming local speech shaped even formal accounts of harvest and sale.

کلمه گویشی «peasen» در دفتر کل ظاهر شد و تأیید کرد که گویش محلی حتی روایت‌های رسمی از برداشت و فروش را شکل داده است.