Pavese

💡 “I’m upset about it, but it’s the weather. It’s nothing I can control,” said Pavese, a Long Island resident.

پاوزه، ساکن لانگ آیلند، گفت: «من از این موضوع ناراحتم، اما مشکل آب و هواست. چیزی نیست که بتوانم کنترلش کنم.»

💡 Reading Pavese feels like walking through twilight: ordinary rooms flooded with quiet, unsentimental longing.

خواندن پاوزه مانند قدم زدن در گرگ و میش هوا است: اتاق‌های معمولی غرق در اشتیاقی آرام و بی‌احساس.

💡 And in thinking about all of this I find myself remembering the 20th-century Italian poet and novelist Cesare Pavese’s statement that art is “a defence against life’s offenses”.

و با فکر کردن به همه اینها، جمله چزاره پاوزه، شاعر و رمان‌نویس ایتالیایی قرن بیستم، را به یاد می‌آورم که هنر «دفاعی در برابر خطاهای زندگی» است.

💡 Scholars note how Pavese mined myth for modern loneliness, turning ancient gestures into postwar truths.

محققان خاطرنشان می‌کنند که چگونه پاوزه از اسطوره برای خلق تنهایی مدرن بهره برد و اشارات باستانی را به حقایق پس از جنگ تبدیل کرد.

💡 The evacuation threw a wrench into Kristen Pavese’s planned Fire Island bachelorette party.

این تخلیه، مهمانی مجردی برنامه‌ریزی‌شده‌ی کریستن پاوزه در جزیره‌ی آتش را به هم ریخت.

💡 A line from Pavese accompanied me on the train, reminding me that departures and returns share a single heartbeat.

در قطار، خطی از پاوزه همراهم بود و به من یادآوری می‌کرد که رفتن و برگشتن، ضربان قلب واحدی دارند.