Paulinism

💡 The second, historical note of original Paulinism we recognize in the writer’s attitude towards Judaism.

دومین نکته‌ی تاریخیِ پولسیسمِ اصیل را در نگرش نویسنده نسبت به یهودیت می‌بینیم.

💡 What we must call, in distinction from Paulinism, 'apostolic' Christianity is well represented in the Book of Acts.

آنچه را که باید، برخلاف پولسیسم، مسیحیت «رسولی» بنامیم، به خوبی در کتاب اعمال رسولان نشان داده شده است.

💡 Holsten was an adherent of the T�bingen school, and held to Baur’s views on the alleged antagonism between Petrinism and Paulinism.

هولستن از پیروان مکتب توبینگن بود و به دیدگاه‌های باوئر در مورد تضاد ادعایی بین پطریسم و پولسیسم پایبند بود.

💡 Debates about Paulinism revolve around grace, law, and community boundaries, themes that still animate classrooms and congregations wrestling with ancient texts.

بحث‌ها در مورد پولسیسم حول محور فیض، شریعت و مرزهای جامعه می‌چرخد، موضوعاتی که هنوز هم کلاس‌های درس و اجتماعات را به چالش با متون باستانی ترغیب می‌کنند.

💡 Contemporary theology reinterprets Paulinism through postcolonial lenses, asking who benefits when universal claims eclipse particular suffering.

الهیات معاصر، پولسیسم را از دریچه‌ی پسااستعماری بازتفسیر می‌کند و می‌پرسد وقتی ادعاهای جهانی، رنج‌های خاص را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند، چه کسی سود می‌برد؟

💡 Critics of Paulinism warn against abstracting rhetoric from context, urging close reading that respects local conflicts and pastoral aims.

منتقدان پولسیسم نسبت به انتزاع بلاغت از زمینه هشدار می‌دهند و خواستار مطالعه دقیقی هستند که به درگیری‌های محلی و اهداف روستایی احترام بگذارد.