Parks

💡 Streets honoring Parks should come with benches and shade, because memory deserves comfort.

خیابان‌هایی که به پارک‌ها ادای احترام می‌کنند باید دارای نیمکت و سایه‌بان باشند، زیرا خاطره سزاوار آرامش است.

💡 Parks in Val d’Oise frame chalk cliffs with quiet paths.

پارک‌های وال دواز، صخره‌های گچی را با مسیرهای آرام قاب می‌گیرند.

💡 Parks maintained locally looked better, because volunteers noticed broken fountains long before bureaucracies produced forms.

پارک‌هایی که به صورت محلی نگهداری می‌شدند، ظاهر بهتری داشتند، زیرا داوطلبان مدت‌ها قبل از اینکه بوروکراسی‌ها فرم‌هایی ایجاد کنند، متوجه فواره‌های شکسته شده بودند.

💡 Parks with shade, seating, and safe paths attract diverse visitors across generations.

پارک‌هایی با سایه، صندلی و مسیرهای امن، بازدیدکنندگان متنوعی را از نسل‌های مختلف جذب می‌کنند.

💡 The foundation named after Parks funds policies that turn symbolism into bus routes and opportunity.

بنیادی که به نام پارکس نامگذاری شده است، سیاست‌هایی را تأمین مالی می‌کند که نمادگرایی را به مسیرهای اتوبوس و فرصت تبدیل می‌کنند.

💡 A neighborhood group named itself BPC—Better Parks Coalition—and successfully lobbied for shade trees and water fountains.

یک گروه محلی خود را BPC (ائتلاف پارک‌های بهتر) نامید و با موفقیت برای درختان سایه‌دار و فواره‌های آب لابی کرد.