pard

💡 The medieval bestiary illustrated a pard with impossible colors, reminding readers that imagination often outruns taxonomy.

این کتاب مقدس قرون وسطایی، پاردی را با رنگ‌های غیرممکن به تصویر کشیده است و به خوانندگان یادآوری می‌کند که تخیل اغلب از طبقه‌بندی پیشی می‌گیرد.

💡 Scholars note that the word pard lingers in poetry like a fossil of language, elegant and slightly feral.

محققان خاطرنشان می‌کنند که کلمه «پارد» مانند فسیلی از زبان، زیبا و کمی وحشی، در شعر باقی مانده است.

💡 “Pard’n me, sir,” Carlyle says, “but maybe the bird is right. A keelhauling will leave him useless, if not dead. And the cannon needs a good cleaning if we’re to battle the beasts ahead.”

کارلایل می‌گوید: «ببخشید آقا، اما شاید حق با پرنده باشد. بیرون کشیدن کیل او را بی‌فایده می‌کند، اگر نه، بلکه او را خواهد کشت. و اگر قرار است با هیولاهای پیش رو بجنگیم، توپ به تمیزکاری خوبی نیاز دارد.»

💡 “Cats, they got the devil in them, all right. You got to kill every cat you see. They bite you and put the devil in you too. And what was you doing with that big pard?”

«گربه‌ها، اونا شیطان رو تو وجودشون دارن، باشه. باید هر گربه‌ای رو که می‌بینی بکشی. گازت می‌گیرن و شیطان رو هم تو وجودت می‌کارن. و با اون پارچ گنده چیکار می‌کردی؟»

💡 Full of strange oaths, and bearded like the pard,

پر از سوگندهای عجیب و غریب، و ریش‌دار چون پارد،

💡 Currently, she has just one, a black and white specimen she called Pard.

در حال حاضر، او فقط یک نمونه دارد، یک نمونه سیاه و سفید که آن را پارد نامیده است.