Pac-Man defense

💡 Yet again, a business was acting for reasons other than building a better business, instead preferring to play a kind of “Pac-Man” defense.

با این حال، باز هم، یک کسب و کار به دلایلی غیر از ایجاد یک کسب و کار بهتر عمل می‌کرد، و در عوض ترجیح می‌داد نوعی دفاع «پک-من» انجام دهد.

💡 Boards consider a Pac Man defense only when white knights are busy and shareholders enjoy drama.

هیئت مدیره فقط زمانی دفاع Pac Man را در نظر می‌گیرد که شوالیه‌های سفید مشغول باشند و سهامداران از هیجان لذت ببرند.

💡 The target company launched a Pac Man defense, counter-bidding for the acquirer and turning the chase into a chess problem with accountants.

شرکت هدف، دفاعیه Pac Man را آغاز کرد، پیشنهاد قیمت متقابلی برای خریدار ارائه داد و این تعقیب و گریز را به یک مسئله شطرنج با حسابداران تبدیل کرد.

💡 In business and legal circles, a “Pac-Man” defense is now known as a strategy in which companies targeted for hostile takeovers try to gobble up their opponents before they are eaten themselves.

در محافل تجاری و حقوقی، دفاع «پک-من» اکنون به عنوان استراتژی‌ای شناخته می‌شود که در آن شرکت‌هایی که هدف تصاحب خصمانه قرار می‌گیرند، سعی می‌کنند رقبای خود را قبل از اینکه خودشان خورده شوند، ببلعند.

💡 A successful Pac Man defense can preserve independence but usually leaves both sides counting bruises.

یک دفاع موفق Pac Man می‌تواند استقلال را حفظ کند، اما معمولاً هر دو طرف را با کبودی‌های فراوان مواجه می‌کند.

💡 For Tribune Publishing to enlist the so-called Pac-Man defense and gobble up its larger rival instead would be considerably more expensive.

برای انتشارات تریبون، استفاده از دفاع به اصطلاح پک-من و بلعیدن رقیب بزرگترش به طور قابل توجهی گران‌تر خواهد بود.