Orwell

💡 George Orwell detested the sermons that came with tea and bread when he was destitute in London.

جورج اورول از موعظه‌هایی که در دوران فقر و تنگدستی‌اش در لندن با چای و نان همراه بود، بیزار بود.

💡 Officers came to learn he had been living in carefully hidden camps, including one in Brantham, about a mile from where Ms Rose was attacked, as well as under the Orwell Bridge in Ipswich.

مأموران متوجه شدند که او در اردوگاه‌هایی که با دقت پنهان شده بودند، از جمله اردوگاهی در برانتام، حدود یک مایل دورتر از جایی که خانم رز مورد حمله قرار گرفت، و همچنین زیر پل اورول در ایپسویچ، زندگی می‌کرده است.

💡 Painters along the Orwell chase skies that resemble anxious watercolors learning restraint.

نقاشان در امتداد آثار اورول، آسمان‌هایی را دنبال می‌کنند که شبیه آبرنگ‌های مضطرب هستند و خویشتن‌داری را می‌آموزند.

💡 To say that today’s politics is Orwellian is being unkind to Orwell.

گفتن اینکه سیاست امروز اورولی است، بی‌مهری به اورول است.

💡 The river Orwell gave its name to a writer who dissected power with scalpel-grade prose.

رودخانه اورول نام خود را به نویسنده‌ای داد که قدرت را با نثری بی‌مایه کالبدشکافی کرد.

💡 Visiting the Orwell estuary, we watched container ships glide like patient whales through flat light.

در بازدید از مصب رودخانه اورول، کشتی‌های کانتینری را تماشا کردیم که مانند نهنگ‌های صبور در میان نور یکنواخت، به آرامی حرکت می‌کردند.