opisthodomos

💡 Modeling the opisthodomos helped students grasp how ritual, function, and geometry converse in stone.

مدل‌سازی اوپیستودوموس‌ها به دانش‌آموزان کمک کرد تا بفهمند که چگونه آیین، عملکرد و هندسه در سنگ با هم در تعامل هستند.

💡 The pronaos and opisthodomos were each bounded by two Doric columns between antae, surmounted by metopes.

هر یک از پرونائوس‌ها و اوپیستودوموس‌ها توسط دو ستون دوریک بین آنتای‌ها محدود شده بودند و بالای آنها را مِتوپ‌ها فرا گرفته بودند.

💡 There was in large temples a porch of approach, the pronaos, and another behind, the opisthodomos.

در معابد بزرگ، یک ایوان ورودی به نام پرونائوس (pronaos) و ایوان دیگری در پشت آن به نام اوپیستودوموس (opisthodomos) وجود داشت.

💡 Guides described the opisthodomos as architecturally formal rather than publicly accessible, a quiet counterweight to the pronaos.

راهنماها، اوپیستودوموها را از نظر معماری رسمی و نه در دسترس عموم توصیف می‌کردند، که وزنه تعادل آرامی در برابر پرونائوها بودند.

💡 The temple consisted of a central cella with a pronaos and opisthodomos, and was surrounded by a Doric colonnade, having six columns at the ends and fifteen columns at the sides.

این معبد شامل یک سلول مرکزی با یک پیش‌آمدگی و یک اوپیستودوموس بود و توسط یک ردیف ستون دوریک احاطه شده بود که شش ستون در انتها و پانزده ستون در طرفین داشت.

💡 The opisthodomos of a Greek temple served as a rear chamber, balancing symmetry and sacred storage.

اوپیستودوموس‌های یک معبد یونانی به عنوان اتاق عقبی عمل می‌کردند و تقارن و فضای مقدس را متعادل می‌کردند.