Oceanid

💡 Painters dressed an Oceanid in trailing blues and greens, personifying streams that sustain farms downstream.

نقاشان یک اقیانوس را با رنگ‌های آبی و سبز دنباله‌دار پوشاندند و به جویبارهایی که مزارع پایین‌دست را حفظ می‌کنند، شخصیت بخشیدند.

💡 In myth, each Oceanid guards a spring or river, tying local waters to sprawling divine genealogies.

در اسطوره، هر اقیانوسی از یک چشمه یا رودخانه محافظت می‌کند و آب‌های محلی را به شجره‌نامه‌های الهی گسترده پیوند می‌دهد.

💡 Up velvet lawns of lilac skies The tawny moon begins to rise Behind low blue-black hills of trees, As rises from faint Siren seas, To rock in purple deeps, hip-hid, A virgin-bosom'd Oceanid.

بر فراز چمنزارهای مخملین آسمان یاسی، ماه قهوه‌ای رنگ شروع به بالا آمدن می‌کند، پشت تپه‌های کم‌ارتفاع آبی-سیاه درختان، همچنان که از دریاهای کم‌نورِ آژیر برمی‌خیزد، تا در ژرفای ارغوانی به جنبش درآید، در حالی که در آغوشی گرم، همچون اقیانوسی بکر.

💡 The poet invokes an Oceanid to bless a voyage, a ritual echo of gratitude toward currents and wind.

شاعر برای تبرک سفر، به یک اقیانوس متوسل می‌شود، پژواکی آیینی از سپاسگزاری نسبت به جریان‌های آب و باد.

💡 Up velvet lawns of lilac skies The tawny moon begins to rise Behind low, blue-black hills of trees,— As rises up, in Siren seas, To rock in purple deeps, hip-hid, A virgin-bosomed Oceanid.—

بر فراز چمنزارهای مخملین آسمان یاسی، ماه قهوه‌ای شروع به بالا آمدن می‌کند، پشت تپه‌های کم‌ارتفاع آبی-سیاه درختان، - همچنان که در دریاهای پرآوازه بالا می‌آید، تا در ژرفای ارغوانی به جنبش درآید، همچون اقیانوسی بکر در سینه. -