Oak-apple Day

💡 It was the 29th of May—Oak-apple Day in England—and to my silly youth this vast extent of snowy mountains was a nice place for a cool excursion.

بیست و نهم ماه مه - روز درخت بلوط در انگلستان - بود و برای جوانیِ ساده‌ی من، این گستره‌ی وسیع از کوه‌های برفی جای خوبی برای یک گشت و گذارِ دلچسب بود.

💡 Children learned that Oak apple Day remembers survival and concealment, not just foliage and festive bunting.

بچه‌ها یاد گرفتند که روز سیب بلوط، یادآور بقا و پنهان شدن است، نه فقط شاخ و برگ و شکوفه‌های جشن.

💡 Oak-Apple Day, I fear, will never again become a general holiday.

می‌ترسم که روز سیب بلوط دیگر هرگز به یک تعطیلی عمومی تبدیل نشود.

💡 On Oak apple Day, villagers pinned sprigs to jackets, honoring history with picnics, bell ringing, and a pleasantly eccentric parade.

در روز سیب بلوط، روستاییان شاخه‌هایی از آن را به ژاکت‌هایشان سنجاق می‌کردند و با پیک‌نیک، به صدا درآوردن زنگوله و یک رژه‌ی دلپذیر و عجیب و غریب، به تاریخ ادای احترام می‌کردند.

💡 The museum’s exhibit on Oak apple Day paired royalist tokens with recipes for celebratory cakes and cider.

نمایشگاه موزه در روز سیب بلوط، نشان‌های سلطنت‌طلبان را با دستور پخت کیک‌های جشن و شراب سیب ترکیب کرده بود.