North Dakotan

💡 A North Dakotan farmer taught us to read clouds, count hailstones, and never disrespect the wind.

یک کشاورز اهل داکوتای شمالی به ما یاد داد که ابرها را بخوانیم، دانه‌های تگرگ را بشماریم و هرگز به باد بی‌احترامی نکنیم.

💡 The North Dakotan novelist writes blizzards with tenderness, describing quiet bravery in stalled cars and neighborly rescue lines.

این رمان‌نویس اهل داکوتای شمالی، کولاک‌ها را با لطافت می‌نویسد، شجاعت آرام در ماشین‌های از کار افتاده و صفوف نجات همسایه‌ها را توصیف می‌کند.

💡 This sense of impending danger continues as Elinor is undermined, second-guessed and transgressed upon as a woman, a North Dakotan, a writer and a biracial American.

این حس خطر قریب‌الوقوع همچنان ادامه می‌یابد، چرا که الینور به عنوان یک زن، یک داکوتای شمالی، یک نویسنده و یک آمریکایی دونژادی، تضعیف، مورد تردید و تجاوز قرار می‌گیرد.

💡 As a North Dakotan transplant, she misses wheat harvest nights but appreciates city sidewalks cleared before dawn.

او که اهل داکوتای شمالی است، دلش برای شب‌های برداشت گندم تنگ شده، اما از پیاده‌روی‌های تمیز شده قبل از طلوع آفتاب در سطح شهر قدردانی می‌کند.

💡 “I am so proud to be a North Dakotan,” Mund said in a statement.

موند در بیانیه‌ای گفت: «من به اینکه اهل داکوتای شمالی هستم بسیار افتخار می‌کنم.»

💡 A North Dakotan’s day does not begin at 9 a.m. nor end at 5 p.m.

روز یک داکوتای شمالی نه ساعت ۹ صبح شروع می‌شود و نه ساعت ۵ بعد از ظهر تمام می‌شود.