nominal par

💡 Early investors bought shares below nominal par, betting regulatory approval would lift prices to the certificate’s printed value.

سرمایه‌گذاران اولیه سهام را زیر قیمت اسمی خریداری کردند، با این شرط که تصویب مقررات، قیمت‌ها را به ارزش چاپ شده گواهی افزایش خواهد داد.

💡 Now, supposing this to be the real, and not merely, as it is, the nominal, par of exchange between us and England, what would it prove?

حال، فرض کنیم که این قیمت واقعی مبادله بین ما و انگلستان باشد، و نه صرفاً قیمت اسمی آن، که هست، چه چیزی را ثابت می‌کند؟

💡 The difference between the real par, 4 shillings 2 pence, and the nominal par, 4 shillings 6 pence, is 4 pence or eight per cent.

تفاوت بین نرخ برابری واقعی، ۴ شیلینگ و ۲ پنس، و نرخ برابری اسمی، ۴ شیلینگ و ۶ پنس، ۴ پنس یا هشت درصد است.

💡 But there had been already a large dividend assigned to it, which with the dividend expected to be paid shortly, would amount to much more than the nominal par value of the stock.

اما از قبل سود سهام زیادی به آن اختصاص داده شده بود که با توجه به سود سهامی که انتظار می‌رود به زودی پرداخت شود، بسیار بیشتر از ارزش اسمی سهام خواهد بود.

💡 The booklet explained nominal par as an accounting convenience, not a reliable indicator of intrinsic worth.

این کتابچه، ارزش اسمی هر سهم را به عنوان یک مزیت حسابداری توضیح می‌داد، نه یک شاخص قابل اعتماد برای ارزش ذاتی آن.

💡 When bonds traded far above nominal par, retirees worried reinvestment risk might erode attractive yields at maturity.

وقتی اوراق قرضه بسیار بالاتر از ارزش اسمی معامله می‌شدند، بازنشستگان نگران بودند که ریسک سرمایه‌گذاری مجدد ممکن است بازده جذاب را در زمان سررسید کاهش دهد.