neuroleptic

💡 Studies have suggested that at least 20% of all patients treated with first-generation neuroleptics have TD.

مطالعات نشان داده‌اند که حداقل 20٪ از کل بیمارانی که با نورولپتیک‌های نسل اول درمان می‌شوند، دچار TD هستند.

💡 Sundry theological nonsensicalities followed from this blundering non-event, but they are nothing a strong dose of the proper neuroleptics wouldn’t cure, and don’t merit explication here.

از این بی‌اهمیتیِ ناشیانه، انبوهی از مزخرفاتِ الهیاتی ناشی شد، اما اینها چیزی نیستند که یک دوز قوی از داروهای اعصابِ مناسب هم نتواند آنها را درمان کند، و در اینجا نیازی به توضیح ندارند.

💡 A low-dose neuroleptic eased agitation, while team members monitored side effects and encouraged therapeutic routines.

یک نورولپتیک با دوز پایین، بی‌قراری را کاهش داد، در حالی که اعضای تیم عوارض جانبی را زیر نظر داشتند و بیمار را به انجام روال‌های درمانی تشویق می‌کردند.

💡 Long-acting depot formulations of a neuroleptic improve adherence when daily pills prove unrealistic.

فرمولاسیون‌های دپو طولانی‌اثر یک نورولپتیک، زمانی که مصرف قرص‌های روزانه غیرواقعی از آب درمی‌آیند، پایبندی به درمان را بهبود می‌بخشند.

💡 Texts categorize each neuroleptic by receptor profile, guiding tailored choices rather than trial-and-error frustration.

متون، هر نورولپتیک را بر اساس مشخصات گیرنده دسته‌بندی می‌کنند و به جای ناامیدی از آزمون و خطا، انتخاب‌های متناسب را هدایت می‌کنند.

💡 At that time, it was “noted that Mr. Markingson was felt to not have the capacity to make decisions regarding neuroleptic medication” and that he was refusing to take the prescribed Risperdal.

در آن زمان، «مشخص شد که آقای مارکینگسون توانایی تصمیم‌گیری در مورد داروهای نورولپتیک را ندارد» و از مصرف ریسپریدال تجویز شده خودداری می‌کرد.