monostrophic

💡 Editors praised the monostrophic design for clarity, noting how repetition created resonance without the clutter of counterthemes or ornamental digressions.

ویراستاران، طراحی مونوستروفیک را به خاطر وضوح آن ستودند و خاطرنشان کردند که چگونه تکرار، بدون شلوغی مضامین متضاد یا حاشیه‌های تزئینی، طنین ایجاد می‌کند.

💡 The ode was monostrophic, repeating a single stanzaic pattern whose steady cadence supported an argument that grew bolder with each measured return.

این قصیده تک‌سبک بود و یک الگوی بندبندی واحد را تکرار می‌کرد که وزن ثابت آن، استدلالی را پشتیبانی می‌کرد که با هر بازگشت سنجیده، جسورانه‌تر می‌شد.

💡 In other respects a poem of this kind should, perhaps, more correctly be called monostrophic.

از جهات دیگر، شاید به طور صحیح‌تر بتوان شعری از این نوع را تک‌صدایی نامید.

💡 Monostrophic, mon-ō-strof′ik, adj. having but one strophe: not varied in measure.—n.

تک‌ریخت، mon-ō-strof′ik، صفت. دارای فقط یک Strophe: از نظر اندازه متنوع نیست. - اسم.

💡 In performance, a monostrophic hymn invites congregational confidence, because listeners grasp the structure quickly and focus on meaning rather than navigation.

در اجرا، یک سرود تک‌صدایی اعتماد به نفس حضار را جلب می‌کند، زیرا شنوندگان ساختار را به سرعت درک می‌کنند و به جای جهت‌یابی، بر معنا تمرکز می‌کنند.