Moniz

💡 Both Firth and Moniz had to kneel down to make the water seem much deeper.

هم فرث و هم مونیز مجبور بودند زانو بزنند تا آب خیلی عمیق‌تر به نظر برسد.

💡 Biographies of Moniz complicate hero narratives, weighing scientific ambition against ethics that evolved painfully.

زندگینامه‌های مونیز روایت‌های قهرمانان را پیچیده می‌کنند و جاه‌طلبی علمی را در برابر اخلاقیاتی که به طرز دردناکی تکامل یافته‌اند، می‌سنجند.

💡 A separate protest group has planned a demonstration for Friday at Lisbon's Martim Moniz square.

یک گروه معترض جداگانه، تظاهراتی را برای روز جمعه در میدان مارتیم مونیز لیسبون برنامه‌ریزی کرده است.

💡 In one scene, Firth’s Jamie and Moniz’s Aurélia are “swimming” in a lake to recover the loose pages of Jamie’s work-in-progress novel.

در یک صحنه، جیمی (با بازی فرث) و اورلیا (با بازی مونیز) در حال «شنا» در دریاچه‌ای هستند تا صفحات پراکنده رمان در حال نگارش جیمی را بازیابی کنند.

💡 While most achievements are still celebrated, some awards have not aged well, such as Egas Moniz' 1949 prize in physiology or medicine for the since banned and discredited practice of lobotomy.

در حالی که بیشتر دستاوردها هنوز مورد تجلیل قرار می‌گیرند، برخی از جوایز به خوبی قدیمی نشده‌اند، مانند جایزه فیزیولوژی یا پزشکی اگاس مونیز در سال ۱۹۴۹ به خاطر عمل لوبوتومی که از آن زمان ممنوع و بی‌اعتبار شده بود.

💡 Discussions of Moniz encourage medical humility: treatments require evidence, consent, and vigilance for unintended consequences.

بحث‌های مربوط به مونیز، فروتنی پزشکی را تشویق می‌کند: درمان‌ها نیاز به شواهد، رضایت و هوشیاری در برابر عواقب ناخواسته دارند.