Mogador

💡 Our favorite, the 2016 Clos Mogador, was from the family of René Barbier, one of the pioneers of Priorat’s resurrection.

مورد علاقه ما، کلوس موگادور ۲۰۱۶، از خانواده رنه باربیه، یکی از پیشگامان رستاخیز پریورات، بود.

💡 Maps labeled Mogador reveal cartographers’ spellings evolving like shorelines.

نقشه‌هایی با برچسب موگادور نشان می‌دهند که املای نقشه‌نگاران مانند خطوط ساحلی در حال تغییر است.

💡 Old postcards reading Mogador fetch collectors who adore Atlantic light rendered in sepia.

کارت پستال‌های قدیمی که روی آنها کلمه موگادور نوشته شده، کلکسیونرهایی را که عاشق نور اقیانوس اطلس به رنگ قهوه‌ای هستند، به خود جذب می‌کنند.

💡 We gathered around a table at Cafe Mogador, an old Middle Eastern standby in the East Village.

ما دور میزی در کافه موگادور، یک کافه قدیمی خاورمیانه‌ای در ایست ویلیج، جمع شدیم.

💡 Within the week they met at a downtown jazz bar, and the next weekend for brunch, with Trooper, at Cafe Mogador in the East Village.

ظرف یک هفته آنها در یک بار جاز در مرکز شهر و آخر هفته بعد برای صرف ناهار، به همراه تروپر، در کافه موگادور در ایست ویلیج ملاقات کردند.

💡 They’re a dead ringer in flavor and texture for the beloved pita served at Cafe Mogador in New York City.

آنها از نظر طعم و بافت، بی‌نظیرند برای پیتای محبوبی که در کافه موگادور در شهر نیویورک سرو می‌شود.