Mazdaism

💡 Students mapped diaspora communities preserving Mazdaism, connecting ritual calendars with contemporary debates about identity.

دانش‌آموزان نقشه جوامع پراکنده‌ای را ترسیم کردند که مزداپرستی را حفظ می‌کردند و تقویم‌های آیینی را با بحث‌های معاصر درباره هویت مرتبط می‌دانستند.

💡 Also known as Mazdaism, the Zoroastrian religion was that of the ancient Magi or fire-worshippers of Persia, mentioned in Scripture.

دین زرتشت که با نام مزدیسنا نیز شناخته می‌شود، دین مغان یا آتش‌پرستان باستانی ایران بود که در کتاب مقدس از آن یاد شده است.

💡 The most active agencies in the diffusion of Mazdaism as of Judaism seem to have been colonies of believers who had emigrated far from the mother country.

به نظر می‌رسد فعال‌ترین عوامل در انتشار مزدائیسم، همانند یهودیت، کلونی‌های مؤمنانی بوده‌اند که از سرزمین مادری خود به نقاط دوردست مهاجرت کرده بودند.

💡 Museum labels addressed Mazdaism respectfully, centering living practitioners rather than treating beliefs as static relics.

برچسب‌های موزه با احترام به مزداپرستی می‌پرداختند و به جای اینکه با باورها به عنوان یادگارهای ایستا برخورد کنند، پیروان زنده‌ی آن را در مرکز توجه قرار می‌دادند.

💡 To the same end were preserved national traditions and ritual, some of which had nothing to do with Mazdaism.

به همین منظور، سنت‌ها و آیین‌های ملی حفظ شدند که برخی از آنها هیچ ارتباطی با مزداپرستی نداشتند.

💡 The seminar traced Mazdaism through fire temples and ethical dualism, noting continuities with later traditions and careful distinctions scholars sometimes blur.

این سمینار، مزداپرستی را از طریق آتشکده‌ها و دوگانه‌گرایی اخلاقی ردیابی کرد و به پیوستگی‌های آن با سنت‌های بعدی و تمایزات دقیقی که محققان گاهی اوقات مبهم می‌کنند، اشاره کرد.