mavis

💡 The mavises sang to them nearly all the year through, sometimes even in snow time.

میوچی‌ها تقریباً در تمام طول سال، گاهی حتی در زمان برف، برایشان آواز می‌خواندند.

💡 From this point the eye glances up through the wooded glen, echoing with the songs of the mavis and the linnet, and over to a mineral well, sheltered by copsewood and pines.

از این نقطه، چشم از میان دره پردرخت، که با آوازهای مویس‌ها و مرغ‌های دریایی طنین‌انداز می‌شود، به بالا و به چاهی معدنی، پوشیده از درختان صنوبر و کاج، خیره می‌شود.

💡 Merry it is in good greenwood, When the mavis and merle are singing; But merrier were they in Dumfermline gray When all the bells were ringing.

در جنگل سرسبز و خرم شاد است، وقتی که ماوی‌ها و مرل‌ها آواز می‌خوانند؛ اما در خاکستری دامفرملاین شادتر بودند، وقتی که همه ناقوس‌ها به صدا در می‌آمدند.

💡 He entertained no gout, no ache he felt, The air was good and temperate, where he dwelt; While mavises and sweet-tongued nightingales Did sing him roundelays and madrigals.

او نه نقرس داشت و نه دردی احساس می‌کرد، هوای محل سکونتش خوب و معتدل بود؛ در حالی که پرندگان آوازخوان و بلبلان شیرین‌زبان برایش سرودهای کوتاه و بلند می‌خواندند.

💡 Poets praise the mavis for music that makes hedges sound taller and dusk linger kindly.

شاعران، ماوی‌ها را به خاطر موسیقی‌شان که باعث می‌شود پرچین‌ها بلندتر به نظر برسند و غروب با مهربانی درنگ کند، می‌ستایند.

💡 We recognized the mavis by speckled chest and a habit of smashing snails on flat stones industriously.

ما ماوی‌ها را از روی سینه خال‌دار و عادتشان به کوبیدن سخت حلزون‌ها روی سنگ‌های صاف تشخیص دادیم.