Mark Antony

💡 In class, “Friends, Romans” revealed Mark Antony as strategist, grief shifting into persuasion through cadence and calculated generosity.

در کلاس، «دوستان، رومی‌ها» مارک آنتونی را به عنوان یک استراتژیست نشان داد، که غم و اندوه را از طریق آهنگ کلام و سخاوت حساب‌شده به ترغیب تبدیل می‌کرد.

💡 In the love duet that opens the new opera, for which Adams borrowed a few lively lines from “The Taming of the Shrew,” Finley’s Mark Antony is without heat.

در دوئت عاشقانه‌ای که اپرای جدید را آغاز می‌کند، و آدامز برای آن چند خط پرشور از «رام کردن زن سرکش» وام گرفته است، مارک آنتونیِ فینلی بی‌روح و بی‌روح است.

💡 In 1962 he played Mark Antony in the New York Shakespeare Festival’s production of “Julius Caesar.”

در سال ۱۹۶۲، او نقش مارک آنتونی را در نمایش «ژولیوس سزار» که در جشنواره شکسپیر نیویورک اجرا شد، بازی کرد.

💡 Actors debate whether Mark Antony manipulates sincerity or sincerely manipulates; the audience’s pulse is the only reliable verdict.

بازیگران بحث می‌کنند که آیا مارک آنتونی صداقت را دستکاری می‌کند یا صادقانه دستکاری می‌کند؛ نبض مخاطب تنها حکم قابل اعتماد است.

💡 The great speeches of Brutus and Mark Antony at Caesar’s funeral were addressed to the chorus, which responded with volatile moods: aroused, becalmed, confused, manipulated.

سخنرانی‌های باشکوه بروتوس و مارک آنتونی در مراسم خاکسپاری سزار خطاب به گروه کر بود که با حالاتی متغیر پاسخ می‌دادند: برانگیخته، آرام، گیج، و تحت تأثیر قرار گرفته.

💡 The historian used Antonius for Mark Antony in Latin passages, keeping sources tidy while students juggled names across languages.

این مورخ در متون لاتین از نام آنتونیوس به جای مارک آنتونی استفاده می‌کرد و منابع را مرتب نگه می‌داشت در حالی که دانش‌آموزان نام‌ها را از زبان‌های مختلف با هم جابجا می‌کردند.