margrave

💡 The drama portrays a cunning margrave leveraging marriages and treaties to stabilize a fragile realm.

این درام، یک مرزبان حیله‌گر را به تصویر می‌کشد که از ازدواج‌ها و معاهدات برای تثبیت یک قلمرو شکننده استفاده می‌کند.

💡 The elector Philip of Hesse followed suit, as did the margrave of Brandenburg, the dukes of Schleswig and Brunswick, and many smaller potentates of the empire.

فیلیپ هسن، فرماندار براندنبورگ، دوک‌های شلسویگ و برانسویک و بسیاری از فرمانروایان کوچک‌تر امپراتوری نیز از او پیروی کردند.

💡 The king of Bohemia was designated as cupbearer, the margrave of Brandenburg as chamberlain, the count palatine as seneschal, and the duke of Saxony as marshal.

پادشاه بوهم به عنوان ساقی، مرزبان براندنبورگ به عنوان پیشکار، کنت پالاتین به عنوان سناتور و دوک ساکسونی به عنوان مارشال منصوب شدند.

💡 A margrave balanced defending borders with mediating disputes among nobles, a role that required diplomacy as much as martial prowess.

یک مرزبان، بین دفاع از مرزها و میانجیگری در اختلافات میان اشراف تعادل برقرار می‌کرد، نقشی که به همان اندازه که به مهارت رزمی نیاز داشت، به دیپلماسی نیز نیاز داشت.

💡 Attempts at a settlement failed, and in July 1138 the duke was placed 294 under the ban, and Saxony was given to Albert the Bear, afterwards margrave of Brandenburg.

تلاش‌ها برای حل و فصل اختلافات بی‌نتیجه ماند و در ژوئیه ۱۱۳۸، دوک ۲۹۴ نفر تحت تحریم قرار گرفت و ساکسونی به آلبرت خرس، که بعدها مرزبان براندنبورگ شد، داده شد.

💡 Coins minted under a margrave bore distinctive heraldry, enabling archaeologists to date hoards found along riverbanks.

سکه‌های ضرب‌شده در دوران سلطنت یک پادشاه، نشان‌های خانوادگی متمایزی داشتند که باستان‌شناسان را قادر می‌ساخت تا گنجینه‌های یافت‌شده در امتداد سواحل رودخانه‌ها را قدمت‌گذاری کنند.