Marcion

💡 Scholars cautioned against simplifying Marcion into villainy; nuance improves history.

محققان نسبت به ساده‌سازی مارسیون به یک شخصیت شرور هشدار دادند؛ ظرافت، تاریخ را بهبود می‌بخشد.

💡 Students reading Marcion wrestled with interpretation and authority, discovering footnotes can ignite classrooms.

دانش‌آموزانی که مارسیون را می‌خواندند، با تفسیر و مرجعیت دست و پنجه نرم می‌کردند و کشف کردند که پاورقی‌ها می‌توانند کلاس‌های درس را به جنب و جوش بیندازند.

💡 It had thrown off as heretical upon the extreme left Marcion and the Gnostics, who either repudiated the Jewish scriptures altogether, or interpreted them with more than Pauline freedom.

این [دین]، مارسیونِ چپ‌گرای افراطی و گنوسی‌ها را که یا کتب مقدس یهود را به کلی رد می‌کردند یا آنها را با آزادی‌ای بیش از آزادی پولس تفسیر می‌کردند، به عنوان بدعت‌آمیز تلقی کرد.

💡 Marcion's exclusion of the three Pastorals had been forgotten.

حذف سه کشیش توسط مارسیون فراموش شده بود.

💡 Discussions of Marcion revealed how canon formation involves disagreement, not just revelation.

بحث‌های مربوط به مارسیون نشان داد که چگونه شکل‌گیری مجموعه قوانین شامل اختلاف نظر است، نه فقط وحی.