Luddite

💡 The essay redeemed Luddite history, portraying skilled workers defending livelihoods rather than cartoonish machine smashers.

این مقاله، تاریخ لودیت را احیا کرد و به جای خرد کردن ماشین‌آلات به صورت کارتونی، کارگران ماهری را که از معیشت خود دفاع می‌کنند، به تصویر کشید.

💡 To be clear, this isn’t a Luddite argument against technology.

برای روشن شدن موضوع، این یک استدلال لودیت‌گونه علیه فناوری نیست.

💡 China didn’t have to devise such a scheme, of course; Trump’s Luddite agenda beat them to it.

البته چین مجبور نبود چنین نقشه‌ای بکشد؛ دستور کار لودیت‌گرایانه‌ی ترامپ از آنها پیشی گرفت.

💡 A thoughtful Luddite stance asks, “Who benefits, who pays, and what breaks when we automate this?”

یک موضع متفکرانه‌ی لودیت‌ها می‌پرسد: «وقتی این [سیستم/سیستم/...] را خودکار می‌کنیم، چه کسی سود می‌برد، چه کسی هزینه می‌دهد و چه چیزی آسیب می‌بیند؟»

💡 To most modern peoples the idea would represent a secular analogue to quietism, fatalistic and Luddite.

برای اکثر مردمان مدرن، این ایده نمایانگر یک مشابه سکولار برای سکوت‌گرایی، تقدیرگرایی و لودیت‌گرایی است.

💡 Then tell us: What is your reaction to the Luddite Club?

پس به ما بگویید: واکنش شما به باشگاه لودیت چیست؟