Lucky Country

💡 In his excoriating polemic, Horne noted: "Australia is a Lucky Country run mainly by second-rate people."

هورن در جدل تند خود خاطرنشان کرد: «استرالیا کشوری خوش‌شانس است که عمدتاً توسط افراد درجه دو اداره می‌شود.»

💡 The self-described “Lucky Country” is a stable democracy resting on a rich natural-resource base.

این کشور که خود را «کشور خوش‌شانس» می‌نامد، یک دموکراسی پایدار است که بر پایه منابع طبیعی غنی بنا شده است.

💡 Australia calls itself "the Lucky Country", he added.

او افزود که استرالیا خود را «کشور خوش‌شانس» می‌نامد.

💡 Calling it the Lucky Country sounds easy; building fairness beneath that slogan takes budgeting courage and town halls with microphones for everyone.

نامیدن آن به عنوان «کشور خوش‌شانس» آسان به نظر می‌رسد؛ ایجاد عدالت در پس این شعار، شجاعت در بودجه‌بندی و شهرداری‌هایی با میکروفون‌هایی برای همه را می‌طلبد.

💡 Migrants remade the Lucky Country, bringing recipes, skills, and arguments that sharpen prosperity.

مهاجران، کشور خوش‌شانس را از نو ساختند و دستور پخت‌ها، مهارت‌ها و استدلال‌هایی را آوردند که رفاه را تشدید می‌کرد.

💡 Essays about the Lucky Country warn that luck runs out if policy neglects education, water, and communities beyond postcard beaches.

مقالاتی درباره «سرزمین خوش‌شانس» هشدار می‌دهند که اگر سیاست، آموزش، آب و جوامع فراتر از سواحل کارت‌پستال را نادیده بگیرد، شانس از بین می‌رود.