Los Alamitos

💡 Los Alamitos has had more talented teams in recent years aided by transfer students.

لوس آلامیتوس در سال‌های اخیر با کمک دانشجویان انتقالی، تیم‌های بااستعدادتری داشته است.

💡 A small museum in Los Alamitos preserved aviation stories, where local runway gossip matured gracefully into history with wings and patient docents.

یک موزه کوچک در لوس آلامیتوس داستان‌های هوانوردی را حفظ کرده بود، جایی که شایعات محلی در مورد باند فرودگاه‌ها با ظرافت و با کمک بال‌ها و راهنمایان صبور به تاریخ تبدیل می‌شدند.

💡 It’s not true that Los Alamitos doesn’t have any stars.

این درست نیست که لوس آلامیتوس هیچ ستاره‌ای ندارد.

💡 Standing under four palm trees in the quad area of Calabasas High, Los Alamitos football players have their eyes trained on coach Ray Fenton’s face for more than five uninterrupted minutes.

بازیکنان فوتبال لوس آلامیتوس، زیر چهار درخت نخل در محوطه چهارگوش دبیرستان کالاباساس، بیش از پنج دقیقه بی‌وقفه به چهره مربی ری فنتون خیره شده‌اند.

💡 We drifted through Los Alamitos at sunset, taco trucks designing dinner menus while baseball practice stitched cheerful noise across a park that smelled like grass and possibility.

هنگام غروب آفتاب در لوس آلامیتوس پرسه می‌زدیم، کامیون‌های تاکو منوی شام را طراحی می‌کردند و تمرین بیسبال، سر و صدای شادی را در پارکی که بوی چمن و احتمالات می‌داد، به گوش می‌رساند.

💡 Coffee in Los Alamitos tasted like hometown pride, poured by baristas who know regulars’ orders and the latest debate about weekend traffic.

قهوه در لوس آلامیتوس طعم غرور شهر را می‌داد، قهوه‌هایی که توسط باریستاهایی ریخته می‌شدند که از سفارش‌های همیشگی و آخرین بحث‌ها در مورد ترافیک آخر هفته خبر داشتند.