lookism

💡 lookism penalizes candidates for faces rather than skills; structured interviews and remote-first hiring reduce that bias measurably.

ظاهرگرایی، کاندیداها را به خاطر چهره‌شان جریمه می‌کند نه مهارت‌ها؛ مصاحبه‌های ساختاریافته و استخدام از راه دور، این سوگیری را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

💡 Lookism Older women also face a greater bias due to lookism, which refers to the youthful beauty standards women face at work.

زنان مسن‌تر همچنین به دلیل ظاهرگرایی با سوگیری بیشتری مواجه هستند، که به استانداردهای زیبایی جوانانه‌ای اشاره دارد که زنان در محل کار با آن مواجه هستند.

💡 Documenting lookism patterns empowers HR to fix incentives, not just posters.

مستندسازی الگوهای ظاهرگرایی، منابع انسانی را قادر می‌سازد تا نه تنها پوسترها، بلکه مشوق‌ها را نیز اصلاح کند.

💡 Laws rarely name lookism, but culture can; celebrate competence loudly enough to drown superficial judgments.

قوانین به ندرت از ظاهرگرایی نام می‌برند، اما فرهنگ می‌تواند؛ شایستگی را با صدای بلند ستایش کند تا قضاوت‌های سطحی را محو کند.

💡 Lemon’s comment was a toilet-bowl swirl of sexism and ageism and lookism and did this man have an undiagnosed head injury, or what?

نظر لمون مثل کاسه توالت بود، پر از تبعیض جنسیتی، سن‌گرایی و ظاهرگرایی، و آیا این مرد ضربه مغزی تشخیص داده نشده‌ای داشت، یا چیز دیگری؟

💡 So a repudiation of lookism has always been part of the musical, and indeed the underlying story.

بنابراین، رد ظاهرگرایی همیشه بخشی از این موزیکال و در واقع داستان اصلی آن بوده است.