Lk.

💡 LK: Wet was above all an art project.

ل. ک.: «خیس» بیش از هر چیز یک پروژه هنری بود.

💡 LK: On weekends while in architecture school and while making Wet, friends and I would travel up and down California looking for obscure, undeveloped hot springs.

ل. ک.: آخر هفته‌ها، چه در مدرسه معماری و چه در حین ساخت فیلم «وت»، من و دوستانم به کالیفرنیا سفر می‌کردیم و به دنبال چشمه‌های آب گرم ناشناخته و توسعه نیافته می‌گشتیم.

💡 LK: I had been doing what I called “Bath Art” projects.

ل. ک.: من مشغول انجام پروژه‌هایی بودم که خودم آنها را «هنر حمام» می‌نامیدم.

💡 A lecturer read Lk. aloud in Greek first, then unpacked verbs patiently until the room’s eyebrows relaxed.

یکی از سخنرانان ابتدا لوقا را با صدای بلند به زبان یونانی خواند، سپس با صبر و حوصله افعال را از هم باز کرد تا اینکه ابروهای حضار در کلاس آرام گرفت.

💡 In the bibliography, citations to Lk. appeared alongside ancient commentators, a reminder that interpretation has always been a crowded table.

در کتابشناسی، استنادهایی به لوقا در کنار مفسران باستانی آمده است، یادآوری اینکه تفسیر همیشه یک میز شلوغ بوده است.

💡 The study Bible referenced Lk. 6:27 beside a margin note about love and enemies, a juxtaposition that rewrote my next email more kindly.

کتاب مقدس مورد مطالعه در کنار یادداشتی در مورد عشق و دشمنان، به لوقا ۶:۲۷ اشاره کرد، ترکیبی که ایمیل بعدی من را با مهربانی بیشتری بازنویسی کرد.