Lincolniana

💡 The Lincolniana comes from the vast collections of the Lincoln Presidential Foundation, a nonprofit organization that purchased more than 1,500 items from renowned collector Louise Taper in 2007.

«لینکلنیانا» از مجموعه‌های عظیم بنیاد ریاست جمهوری لینکلن، یک سازمان غیرانتفاعی که بیش از ۱۵۰۰ قلم از مجموعه‌دار مشهور، لوئیز تپر، را در سال ۲۰۰۷ خریداری کرد، تهیه شده است.

💡 The legislator’s widow sold it for $1 in 1958 to an antique store, where it was retrieved by James Hickey, a one-time state historian who was among the nation’s foremost Lincolniana experts.

بیوه این نماینده مجلس آن را در سال ۱۹۵۸ به قیمت ۱ دلار به یک مغازه عتیقه‌فروشی فروخت، جایی که جیمز هیکی، مورخ ایالتی سابق و از برجسته‌ترین متخصصان تاریخ لینکلن در کشور، آن را پس گرفت.

💡 A road trip stitching sites of Lincolniana turned into a lesson on memory economies.

یک سفر جاده‌ای با دوخت و دوز در سایت‌های لینکلنیانا به درسی در مورد اقتصاد حافظه تبدیل شد.

💡 Shelves of Lincolniana filled the study: campaign buttons, pamphlets, and one cracked stereoscope that still transported us down a hallway of 1860s faces.

قفسه‌های کتاب‌های لینکلنیانا اتاق مطالعه را پر کرده بودند: دکمه‌های تبلیغاتی، بروشورها و یک استریوسکوپ ترک‌خورده که هنوز ما را به راهرویی از چهره‌های دهه ۱۸۶۰ می‌برد.

💡 Dealers in Lincolniana argue provenance like theologians parsing footnotes.

دلالان در لینکلنیانا مانند متکلمان که پاورقی‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کنند، در مورد منشأ بحث می‌کنند.

💡 Lincolniana became a family devotion carried through five generations.

لینکلنیانا به یک آیین خانوادگی تبدیل شد که پنج نسل آن را ادامه داده اند.