lighthouse coffeepot

💡 A battered lighthouse coffeepot sat on the stove, tall and cylindrical so steam condensed along its walls and returned flavor to sailors who measured comfort in tin mugs.

یک قوری قهوه‌ی کهنه و درب و داغانِ فانوس دریایی روی اجاق گاز قرار داشت، بلند و استوانه‌ای شکل، طوری که بخار در امتداد دیواره‌هایش متراکم می‌شد و طعم قهوه را به ملوانانی بازمی‌گرداند که راحتی را در لیوان‌های حلبی می‌سنجیدند.

💡 The museum labeled it a lighthouse coffeepot, explaining how the narrow profile conserved heat on windy decks while a stout handle spared knuckles from hungry flames.

موزه آن را قوری فانوس دریایی نامید و توضیح داد که چگونه شکل باریک آن گرما را در عرشه‌های بادخیز حفظ می‌کرد، در حالی که دسته‌ی محکم آن از شعله‌های گرسنه‌ی بند انگشتان جلوگیری می‌کرد.

💡 She inherited a lighthouse coffeepot from an aunt who swore coffee tastes better when poured from something built to endure weather and long shifts.

او یک قوری قهوه‌ی فانوس دریایی از عمه‌اش به ارث برده بود که قسم می‌خورد قهوه وقتی از چیزی که برای تحمل آب و هوا و شیفت‌های طولانی ساخته شده، ریخته شود، طعم بهتری دارد.