light bread

💡 The diner served soft light bread beside chili, a regional comfort that feels like childhood even if nostalgia exaggerates culinary merit.

رستوران نان نرم و سبکی را در کنار چیلی سرو کرد، یک حس راحتی محلی که حس دوران کودکی را القا می‌کند، حتی اگر نوستالژی، ارزش غذایی را بیش از حد جلوه دهد.

💡 Without either, creating chewy, airy, light breads with crunchy crusts was at times an emotionally troubling undertaking.

بدون هیچ‌کدام، درست کردن نان‌های جویدنی، سبک و پف‌دار با پوسته‌ی ترد، گاهی اوقات از نظر احساسی دردسرساز بود.

💡 Grandma baked light bread on Saturdays, its sweetness pairing perfectly with butter and gossip after chores.

مادربزرگ شنبه‌ها نان سبک می‌پخت، شیرینی آن کاملاً با کره و گپ و گفت‌های بعد از انجام کارهای خانه جور درمی‌آمد.

💡 In additional to the light bread and the cinnamon swirl, you get a nice contrast in texture from the crunch throughout every couple of bites.

علاوه بر نان سبک و دارچین، در هر چند لقمه، طعم تردی آن تضاد زیبایی در بافت نان ایجاد می‌کند.

💡 No one was awake when he brought the milk in to put it away, so he poured a warm glass for himself and got a couple of pieces of light bread.

وقتی شیر را آورد تا سر جایش بگذارد، کسی بیدار نبود، بنابراین یک لیوان شیر گرم برای خودش ریخت و چند تکه نان سبک گرفت.

💡 A food historian traced light bread across migration routes, showing how cheap ingredients fueled resilient traditions.

یک مورخ غذا، نان سبک را در مسیرهای مهاجرت ردیابی کرد و نشان داد که چگونه مواد اولیه ارزان، سنت‌های انعطاف‌پذیر را تقویت می‌کردند.