LBJ

💡 Historians credit LBJ with civil rights legislation and arm-twisting pragmatism that turned ideals into votes.

مورخان، لیندون جانسون را به خاطر وضع قوانین حقوق مدنی و عمل‌گراییِ جسورانه‌ای که آرمان‌ها را به رأی تبدیل کرد، تحسین می‌کنند.

💡 Students debated whether LBJ proves results justify brutal politics or simply complicate legacy math.

دانشجویان بحث می‌کردند که آیا LBJ ثابت می‌کند که نتایج، سیاست‌های وحشیانه را توجیه می‌کند یا صرفاً ریاضیات میراث را پیچیده‌تر می‌کند.

💡 Democrats have a long and illustrious history of strong, visible leadership: FDR, Truman, Kennedy, LBJ, Clinton, Obama.

دموکرات‌ها سابقه طولانی و درخشانی از رهبری قوی و مشهود دارند: فرانکلین روزولت، ترومن، کندی، لیندون جانسون، کلینتون، اوباما.

💡 A documentary showed LBJ balancing Vietnam, poverty programs, and an ego big enough to carry both triumph and tragedy.

یک مستند، لیندن جانسون را در حال ایجاد تعادل بین جنگ ویتنام، برنامه‌های مبارزه با فقر و غروری نشان داد که آنقدر بزرگ بود که می‌توانست هم پیروزی و هم تراژدی را با هم به دوش بکشد.

💡 Pound for pound, dollar for dollar, no Democratic president measured up to the Biden-Harris administration’s progressive street cred since LBJ’s Great Society.

پوند در برابر پوند، دلار در برابر دلار، از زمان «جامعه بزرگ» جانسون، هیچ رئیس جمهور دموکراتی به اعتبار خیابانی مترقی دولت بایدن-هریس نرسیده است.

💡 At the Democratic convention in Chicago, the party nominated LBJ’s vice president, Hubert Humphrey — who had not even run in the primaries — as its standard-bearer.

در کنوانسیون دموکرات‌ها در شیکاگو، این حزب، معاون رئیس جمهور جانسون، هوبرت هامفری - که حتی در انتخابات مقدماتی شرکت نکرده بود - را به عنوان پرچمدار خود معرفی کرد.