La Vallière

💡 It is needless to repeat the descriptions that have been given by M. Peignot of the manuscripts in the Duke de la Valliere’s catalogue.

نیازی به تکرار توصیفاتی که توسط ام. پینو از نسخه‌های خطی موجود در کاتالوگ دوک دو لا والیر ارائه شده است، نیست.

💡 In the Duke de la Valliere’s catal.

در کاتال دوک د لا والیر.

💡 Letters from La Vallière reveal tenderness behind palace rituals.

نامه‌های لا والیِر، لطافت و مهربانیِ پشتِ آیین‌های کاخ را آشکار می‌کنند.

💡 In the years 1836-37 Macready introduced three new writers in the "Ion" of Talfourd, "Strafford" of Browning, and the "Duchess de la Vallière" of Bulwer-Lytton.

در سال‌های ۱۸۳۶-۱۸۳۷، مک‌ردی سه نویسنده جدید را در «ایون» تالفورد، «استرافورد» براونینگ و «دوشس دو لا والیر» بولور-لیتون معرفی کرد.

💡 A novelist recast La Vallière with agency, not ornament.

یک رمان‌نویس، «لا والیر» را با عاملیت، نه با تزئینات، از نو طرح‌ریزی کرد.

💡 Tour guides discuss La Vallière while visitors measure mirrors and gossip gently.

راهنماهای تور درباره لا والیر صحبت می‌کنند در حالی که بازدیدکنندگان آینه‌ها را اندازه می‌گیرند و به آرامی غیبت می‌کنند.