kingdom of ends

💡 Kantians might prefer to say that in the life of the mind we reach through the world of means to the kingdom of ends.

کانتی‌ها شاید ترجیح دهند بگویند که در حیات ذهن، ما از طریق دنیای وسایل به قلمرو اهداف می‌رسیم.

💡 The Lord's kingdom is a kingdom of ends, which are uses; or what is the same thing, a kingdom of uses which are ends.

پادشاهی خداوند، پادشاهی اهداف است که همان کاربردها هستند؛ یا به عبارت دیگر، پادشاهی کاربردها که همان اهداف هستند.

💡 How thoroughly this is in keeping with the thought of the highly illumined seer, Swedenborg, is indicated when he says: "The Lord's Kingdom is a Kingdom of ends and uses."

اینکه این موضوع چقدر با اندیشه‌ی پیشگوی بسیار روشن‌بین، سوئدنبرگ، همخوانی دارد، زمانی مشخص می‌شود که می‌گوید: «پادشاهی خداوند، پادشاهی اهداف و کاربردها است.»

💡 The kingdom of ends sounds lofty until you apply it to email, meetings, and credit for ideas.

قلمرو اهداف، تا زمانی که آن را در مورد ایمیل، جلسات و اعتباردهی به ایده‌ها به کار نبرید، بلندپروازانه به نظر می‌رسد.

💡 She measured workplace policies against the kingdom of ends, catching shortcuts that exploited interns.

او سیاست‌های محیط کار را با معیارهای موجود سنجید و راه‌های میان‌بری را که کارآموزان را مورد سوءاستفاده قرار می‌داد، شناسایی کرد.

💡 Ethics class unpacked Kant’s kingdom of ends, imagining communities where people are treated as purposes, not instruments.

کلاس اخلاق، قلمرو اهداف کانت را بررسی کرد و جوامعی را تصور کرد که در آنها با افراد به عنوان هدف رفتار می‌شود، نه ابزار.