Kerouac

💡 “Route 66” was said to have been inspired by Jack Kerouac’s novel “On the Road,” and it spawned its own hit song, an instrumental composed by Nelson Riddle.

گفته می‌شود که «جاده ۶۶» از رمان «در جاده» نوشته جک کرواک الهام گرفته شده است و آهنگ معروف خودش را هم دارد، یک آهنگ بی‌کلام که توسط نلسون ریدل ساخته شده است.

💡 The jazz trio dedicated a tune to Kerouac, all cymbal hiss and highway rhythm.

این سه نفر جاز، آهنگی را به کرواک تقدیم کردند، تماماً با صدای هیس سنج و ریتم بزرگراه.

💡 Allen Ginsberg, Jack Kerouac, Gregory Corso and the gang doted on the little girl who played Bach for them.

آلن گینزبرگ، جک کرواک، گرگوری کورسو و بقیه عاشق دختر بچه‌ای بودند که برایشان آهنگ‌های باخ را می‌نواخت.

💡 In Jack Kerouac’s 1957 novel “On the Road,” Sal Paradise visits the track with his friend, who loses all their money.

در رمان «در جاده» نوشته جک کرواک در سال ۱۹۵۷، سال پارادایس به همراه دوستش به پیست می‌روند، که در نهایت تمام پولشان را از دست می‌دهند.

💡 A professor asked whether Kerouac romanticized drift or documented restlessness honestly; the class voted both.

استادی پرسید که آیا کرواک بی‌قراری را رمانتیک جلوه داده یا بی‌قراری را صادقانه ثبت کرده است؛ کلاس به هر دو رأی داد.

💡 Reading Kerouac on a night bus felt appropriate until the fluorescent lights made even beat dreams look municipal.

خواندن کرواک در اتوبوس شبانه تا زمانی که نور لامپ‌های فلورسنت حتی رویاهای معمولی را هم شهری جلوه نمی‌داد، مناسب به نظر می‌رسید.