Kālī

💡 Seeing him, Kālī Mā, said that she was so hungry that she must eat him, though she had intended to eat the people in the palace.

کالی ما با دیدن او گفت که آنقدر گرسنه است که باید او را بخورد، هرچند قصد داشت افراد حاضر در کاخ را بخورد.

💡 One night the goddess Kālī came to the Rājā’s palace and knocked at the gate: but no one would come to open it.

شبی الهه کالی به کاخ راجا آمد و در زد: اما کسی برای باز کردن آن نیامد.

💡 Afterwards gaining admission to the palace Kālī Mā ate up everyone in it except the Rājā’s daughter.

پس از ورود به قصر، کالی ما همه را به جز دختر راجا، بلعید.

💡 In literature, Kālī often emerges at turning points, embodying the chaos that clears paths for renewal.

در ادبیات، کالی اغلب در نقاط عطف ظهور می‌کند و مظهر هرج و مرجی است که مسیرها را برای تجدید هموار می‌کند.

💡 At the shrine, devotees offered marigolds to Kālī, whispering prayers that mix fierce love with defiant hope against injustice.

در این زیارتگاه، مریدان گل‌های همیشه بهار را به کالی تقدیم می‌کردند و دعاهایی را زمزمه می‌کردند که عشق آتشین را با امیدی سرسختانه در برابر بی‌عدالتی در هم می‌آمیزد.

💡 Artists depicted Kālī with startling honesty, embracing her terrifying beauty as both destroyer and protector.

هنرمندان، کالی را با صداقتی شگفت‌انگیز به تصویر کشیدند و زیبایی هولناک او را هم به عنوان ویرانگر و هم محافظ پذیرفتند.