Jews harp

💡 It sounds something like a Jew’s harp, but much louder.

صدایی شبیه به چنگ یهودی دارد، اما بسیار بلندتر.

💡 A musician played a Jew's harp softly, that twangy, ancient voice riding alongside guitar in a campfire duet.

نوازنده‌ای چنگ یهودی را به آرامی می‌نواخت، آن صدای قدیمی و گوش‌خراش در کنار گیتار، در یک دوئت دور آتش، طنین‌انداز بود.

💡 Workshops teach that a Jew's harp sits against teeth, not lips, and that breath control matters more than force.

کارگاه‌ها آموزش می‌دهند که چنگ یهودی روی دندان‌ها قرار می‌گیرد، نه روی لب‌ها، و کنترل تنفس مهم‌تر از زور زدن است.

💡 Some prefer “jaw harp” for the Jew's harp, choosing terms thoughtfully while honoring the instrument’s wide cultural history.

برخی «چنگ فکی» را برای چنگ یهودی ترجیح می‌دهند و در عین حال که به تاریخ فرهنگی گسترده این ساز احترام می‌گذارند، اصطلاحات را با دقت انتخاب می‌کنند.

💡 There was something tough and austere about them, perhaps because of Prine’s voice – a rough, artless, nasal rasp that Dylan suggested sounded as if Prine had swallowed a jew’s harp.

چیزی خشن و جدی در مورد آنها وجود داشت، شاید به خاطر صدای پرین - خش‌خشی خشن، بی‌تکلف و تو دماغی که دیلن معتقد بود انگار پرین چنگ یک یهودی را قورت داده است.

💡 Mr. Morricone used a Jew’s harp and a synthesizer to create “a kind of music of the grotesque.”

آقای موریکونه از چنگ یک یهودی و یک سینتی‌سایزر برای خلق «نوعی موسیقی گروتسک» استفاده کرد.