Jahveh

💡 The manuscript used Jahveh, an older transliteration, and the footnotes carefully unpacked historical choices without claiming exclusive correctness.

در این نسخه خطی از کلمه «یهوه»، یک آوانگاری قدیمی‌تر، استفاده شده بود و پاورقی‌ها با دقت گزینه‌های تاریخی را بدون ادعای صحت انحصاری آنها بررسی کرده بودند.

💡 The poor Pharisees tried to obey the law as given by Jahveh; their reward was to be condemned by his son.

فریسیان بیچاره سعی کردند از شریعتی که یهوه داده بود اطاعت کنند؛ پاداش آنها این بود که توسط پسرش محکوم شوند.

💡 Scholars debate whether writing Jahveh belongs in the text or the margin; classrooms handle reverence and critique with equal care.

محققان در مورد اینکه آیا نوشتن «یهوه» باید در متن باشد یا حاشیه، بحث می‌کنند؛ کلاس‌های درس با احترام و نقد به یک اندازه برخورد می‌کنند.

💡 According to him, Jahveh announces the Deluge to Noah only seven days beforehand.

به گفته او، یهوه تنها هفت روز قبل از وقوع طوفان، وقوع آن را به نوح اعلام می‌کند.

💡 A glossary entry on Jahveh prevented students from stumbling over unfamiliar spellings during a tense seminar.

یک مدخل واژه‌نامه در مورد یهوه مانع از آن شد که دانشجویان در یک سمینار پرتنش، در مورد املای ناآشنا دچار مشکل شوند.

💡 The God of the Old Testament, Jahveh, was, like Zeus, a nature-god, and took revenge as men did.

خدای عهد عتیق، یهوه، مانند زئوس، خدای طبیعت بود و مانند انسان‌ها انتقام می‌گرفت.