jack-a-dandy

💡 The novel mocked a jack a dandy strutting in brocade, all perfume and posture, no rent money or reliability.

رمان، مردی شیک‌پوش و خوش‌قیافه را که لباس زربفتی به تن دارد، با عطر و ژست‌های خاص، بدون پول اجاره یا بی‌سروصدا مسخره می‌کند.

💡 Cartoonists loved the jack a dandy type—feathers, frowns, and fragile vanity.

کارتونیست‌ها عاشق این جکِ شیک‌پوش بودند - با پرها، اخم‌ها و غرور شکننده.

💡 It seems to have been in use on the Scottish border at the end of the 18th century, its full form, it is suggested, being “Jack-a-Dandy,” which from 1659 had a sense much like its later one.

به نظر می‌رسد که این کلمه در پایان قرن هجدهم در مرز اسکاتلند مورد استفاده بوده است، و گفته می‌شود که شکل کامل آن «Jack-a-Dandy» بوده است که از سال ۱۶۵۹ معنایی بسیار شبیه به شکل بعدی خود داشته است.

💡 Do you think that I am going to be pitched on my head by a Jack-a-dandy like that," the fellow snarled, "and do naught?

مرد غرغر کرد: «فکر می‌کنی یه احمق به این راحتی‌ها می‌تونه سرم خالی کنه و من هیچ کاری نکنم؟»

💡 Nanty Panty, Jack-a-Dandy, Stole a piece of sugar-candy, From the grocer's shoppy shop, And away did hoppy hop.

ننتی پنتی، جلف و خوش‌قیافه، یک تکه آب‌نبات از دکان بقالی دزدید، و هوپی هوپی رفت.

💡 Calling him a jack a dandy was unfair; he dressed boldly and coded beautifully, two virtues fully compatible.

اینکه او را شیک‌پوش و بی‌ادب بنامیم، منصفانه نبود؛ او جسورانه لباس می‌پوشید و به زیبایی برنامه می‌نوشت، دو ویژگی که کاملاً با هم سازگار بودند.