Interior Salish

💡 Radio segments in Interior Salish broadcast weather, songs, and school news, proving revitalization thrives when language handles practical mornings, not just ceremonies.

بخش‌های رادیویی در بخش داخلی سالیش، آب و هوا، آهنگ‌ها و اخبار مدرسه را پخش می‌کنند و ثابت می‌کنند که تجدید حیات زمانی رونق می‌گیرد که زبان، صبح‌های کاربردی را در بر بگیرد، نه فقط مراسم را.

💡 The interior Salish are landsmen and hunters, and from time immemorial have been accustomed to follow their game over mountainous country.

سالیش‌های داخلی، زمین‌دار و شکارچی هستند و از زمان‌های بسیار قدیم عادت داشته‌اند که شکار خود را در مناطق کوهستانی دنبال کنند.

💡 Of the tribes of this area, the interior Salish, the Thompson, Shushwap and Lillooet, appear to be the most typical of those concerning which any information is available.

از میان قبایل این منطقه، قبایل داخلی سالیش، تامپسون، شوشاپ و لیلوت، به نظر می‌رسد که بارزترین قبایلی باشند که اطلاعاتی در مورد آنها موجود است.

💡 The museum partnered with Interior Salish speakers to annotate basket designs, crediting weavers by clan and valley rather than lumping brilliance into anonymous “tribal art.”

موزه با سخنرانان داخلی سالیش همکاری کرد تا طرح‌های سبد را شرح دهند و به جای اینکه درخشش را در «هنر قبیله‌ای» ناشناس خلاصه کنند، بافندگان را بر اساس قبیله و دره مورد تقدیر قرار دهند.

💡 Among the Interior Salish they were commonly made of wood, which was afterwards covered with hide.

در میان سالیش‌های داخلی، آنها معمولاً از چوب ساخته می‌شدند که بعداً با پوست پوشانده می‌شدند.

💡 Language classes in Interior Salish opened with greetings and river names, restoring maps that highways once simplified beyond recognition.

کلاس‌های زبان در بخش داخلی سالیش با سلام و احوالپرسی و نام رودخانه‌ها آغاز شد و نقشه‌هایی را که زمانی بزرگراه‌ها آنها را ساده کرده بودند، بازیابی کرد.