imperialism

💡 The syllabus treated imperialism as both conquest and culture, analyzing how language policy, architecture, and schooling reshape daily life alongside more obvious economic extraction.

این برنامه درسی، امپریالیسم را هم به عنوان فتح و هم به عنوان فرهنگ در نظر می‌گرفت و تحلیل می‌کرد که چگونه سیاست زبانی، معماری و آموزش، در کنار استثمار اقتصادی آشکارتر، زندگی روزمره را تغییر شکل می‌دهند.

💡 A seminar compared Lenin’s theoretical critiques of imperialism with contemporary global supply chains, asking whether similar dynamics persist under different institutional forms.

یک سمینار، انتقادات نظری لنین از امپریالیسم را با زنجیره‌های تأمین جهانی معاصر مقایسه کرد و این پرسش را مطرح کرد که آیا پویایی‌های مشابهی تحت اشکال نهادی مختلف همچنان پابرجا هستند یا خیر.

💡 "I was not a supporter of British imperialism, in fact I detested it," Yavar tells me.

یاور به من می‌گوید: «من طرفدار امپریالیسم بریتانیا نبودم، در واقع از آن متنفر بودم.»

💡 Every aggressive statement confirms the inability of imperialism to subdue a free and sovereign people.

هر اظهار نظر تهاجمی، ناتوانی امپریالیسم را در مطیع کردن مردمی آزاد و مستقل تأیید می‌کند.

💡 The novelist explored imperialism through humor, showing how small absurdities accumulate until ordinary people accept far-reaching control as normal.

این رمان‌نویس از طریق طنز به بررسی امپریالیسم پرداخت و نشان داد که چگونه پوچی‌های کوچک روی هم انباشته می‌شوند تا جایی که مردم عادی کنترل گسترده را به عنوان امری عادی می‌پذیرند.

💡 Street names memorialize imperialism quietly, which is why some cities now consult residents before honoring figures whose legacies include violence.

نام خیابان‌ها بی‌سروصدا یادآور امپریالیسم است، به همین دلیل است که برخی شهرها اکنون قبل از بزرگداشت چهره‌هایی که میراثشان شامل خشونت است، با ساکنان مشورت می‌کنند.