illinium

💡 Early chemists claimed to discover illinium, but later analyses revealed measurement errors and contamination, illustrating how scientific prestige can tempt premature announcements before peer verification.

شیمی‌دانان اولیه ادعا می‌کردند که ایلینیوم را کشف کرده‌اند، اما تجزیه و تحلیل‌های بعدی خطاهای اندازه‌گیری و آلودگی را آشکار کرد، که نشان می‌دهد چگونه اعتبار علمی می‌تواند باعث اعلام زودهنگام نتایج قبل از تأیید توسط همتایان شود.

💡 Dr. Hopkins of Illinois had isolated a new chemical element, No. 61 in Mendeleev's table, and named it Illinium.

دکتر هاپکینز از ایالت ایلینوی عنصر شیمیایی جدیدی را که در جدول مندلیف شماره ۶۱ بود، جدا کرده و آن را ایلینیوم نامید.

💡 Dr. Hopkins has called it illinium.

دکتر هاپکینز آن را ایلینیوم نامیده است.

💡 The museum’s exhibit on illinium explained the naming controversies, showing letters between laboratories competing to classify spectral lines that ultimately belonged to different elements.

نمایشگاه موزه در مورد ایلینیوم، با نشان دادن حروف بین آزمایشگاه‌هایی که برای طبقه‌بندی خطوط طیفی که در نهایت متعلق به عناصر مختلف بودند، رقابت می‌کردند، اختلافات نامگذاری را توضیح داد.

💡 Debates about illinium underscore the importance of replication, standardized instruments, and transparent notebooks, particularly when small anomalies can trigger grand theories or misdirect research funding.

بحث‌ها در مورد ایلینیوم، اهمیت تکثیر، ابزارهای استاندارد و دفترچه‌های شفاف را برجسته می‌کند، به ویژه هنگامی که ناهنجاری‌های کوچک می‌توانند منجر به نظریه‌های بزرگ یا انحراف بودجه تحقیقاتی شوند.

💡 This, the only element so far revealed by a U. S. chemist, was named Illinium.*

این، تنها عنصری که تاکنون توسط یک شیمیدان آمریکایی کشف شده است، ایلینیوم نامگذاری شد.